Łęczyca – miasto z bogatą historią
Wpisany przez Zbigniew Piotr Kotarba    niedziela, 27 maja 2018 21:50    PDF Drukuj Email

Niegdyś duży ośrodek przemysłu włókienniczego, dziewiarskiego i spożywczego. W okolicy miasta w połowie lat 50. ubiegłego wieku odkryto złoża syderytu, ilastej rudy żelaza. Łęczyca to także słynny zamek i diabeł łęczycki „Borutą” zwany. Po reformie administracyjnej w 1975 roku w województwie płockim, a obecnie w łódzkim. Siedziba władz miasta i starostwa.


 
Jak podają źródła najstarsza, przedlokacyjna osada znajdowała się na wschód od obecnego miasta, na terenie dzisiejszej wsi Tum. W okresie między XI a XII wiekiem Łęczyca była jednym z ważniejszych dla całego kraju grodów kasztelańskich. W latach 1138-44 przebywała tu księżna Salomea, wdowa po królu Bolesławie Krzywoustym. Położenie miasta, niemal w centrum kraju, skutkowało tym, że była miejscem wielu zjazdów czy kościelnych synodów (tu w 1180 roku Kazimierz Sprawiedliwy nadał Kościołowi przywileje gospodarcze).

alt

Łęczyca prawa miejskie otrzymała dopiero w 1267 roku. W XIII wieku została stolicą księstwa a po zjednoczeniu kraju stolicą województwa (to tu swoje siedziby miały m.in. sądy ziemskie i starostwo grodowe). 1331 rok to pamiętny rok w historii, bowiem Kazimierz Wielki wzniósł zamek, samo zaś miasto otoczył murem. Postępujący przez lata rozwój (bo Łęczyca była jednym ze znaczących ośrodków na szlaku handlowym łączącym północ kraju z południem) zastopowała wojna ze Szwedami.

alt

W XIX wieku stała się miastem powiatowym i znaczącym ośrodkiem przemysłu rolno - spożywczego (z racji licznego zaplecza surowcowego w okolicy).
W 1793 roku znalazła się w zaborze austriackim, następnie kolejno w Księstwie Warszawskim i Królestwie Polskim.

alt

We wrześniu w okolicach rozegrała się jedna z ważniejszych bitew wojny obronnej Polski 1939 roku – bitwa nad Bzurą (w południowo – zachodniej części rynku stoi pomnik ku czci żołnierzy armii „Poznań” i „Pomorze”, poległych w czasie wspomnianej bitwy stoczonej z przeważającymi siłami armii niemieckiej). W latach okupacji niemieckiej zlokalizowano w Łęczycy obóz dla jeńców polskich, potem getto i więzienie (w sumie zamordowanych zostało ponad 7 tysięcy mieszkańców). W 1945 roku w wyniku działań wojennych miasto uległo niemal całkowitemu zniszczeniu. Po wojnie zostało odbudowane.

alt

W okresie PRL Łęczyca była silnym ośrodkiem przemysłu włókienniczego, a odkryte w 1954 roku złoża rudy żelaza (ilastego syderytu) spowodowały dynamiczny rozwój miasta. Niewątpliwym atutem jest też jego położenie (stanowi węzeł drogowy, w którym krajowa droga nr 91 przecina się z wojewódzką 703, łączącą Łowicz z Poddębicami).
Do ostatniej reformy administracyjnej blisko 17 tysięczne miasto znajdowało się w granicach województwa płockiego (aktualnie w łódzkim). Jest siedzibą władz miasta i gminy oraz powiatu.
Pięknie prezentuje się główny plac miasta czyli łęczycki Rynek. Otoczony jest kamienicami z okresu XIX wieku (odbudowanymi po II wojnie światowej). Obok zamku (o czym przy innej okazji) ciekawym obiektem architektonicznym jest dawny ratusz z lat 1788 - 90 zaprojektowany przez słynnego architekta Jakuba Kubickiego (aktualnie mieści tam Urząd Stanu Cywilnego).

alt

alt

W pracy nad tekstem korzystałem m.in. z wydanego w 1983 roku przez Państwowe Wydawnictwo Naukowe „Słownika Geograficzno – Krajoznawczego Polski”.

alt

Poprawiony ( czwartek, 31 maja 2018 20:44 )